वैदेशिक रोजगारीको एउटा सुन्दर सपना। छोराको उज्यालो भविष्यका लागि एउटी आमाले साहुसँग हातजोडी काढेको ऋण। अनि परिवारको गरिबी हटाउन खाडीको तातो घाममा पग्लिन तयार भएका तन्नेरी आँखाहरू। तर, त्यही सपना जब रातारात दुःस्वप्नमा बदलिन्छ, तब सिङ्गो गाउँ नै आँसुमा डुब्छ।
मोरङको लेटाङ र आसपासका क्षेत्रमा अहिले यस्तै एउटा कारुणिक र मन रुवाउने दृश्य मडारिएको छ। अजरबैजानको आकर्षक रोजगारीको मृगतृष्णा देखाएर लेटाङ नगरपालिका–९ का पुण्यप्रसाद निरौला र उनकी श्रीमती सरिता निरौलाले झण्डै ७० जना सोझा युवाहरूको भविष्य मात्र लुटेनन्, उनीहरूको खुसी, सम्पत्ति र परिवारको ओठको हाँसोसमेत खोसेर फरार भएका छन्। झण्डै २ करोड रुपैयाँको यो ठगीले अहिले कैयौँ घरको चुल्हो निभ्ने अवस्थामा पुर्याएको छ।
गाउँकै चिनजानका, लामो समयदेखि वैदेशिक रोजगारीको काम गर्दै आएका भनिएका निरौला दम्पतीलाई स्थानीयले सहजै विश्वास गरे। उनीहरूले देखाएका ई–भिसा, वर्क परमिट, रोजगार सम्झौता र हवाई टिकटहरू कसैका लागि पनि शङ्काको घेरामा थिएनन्। विदेश जाने प्रक्रिया अन्तिम चरणमा पुगेको भन्दै जब निरौला दम्पतीले लाखौँ रुपैयाँ मागे, तब पीडितहरूले आफ्नो जायजेथा बन्धकी राखेर, चर्को ब्याजमा ऋण काढेर उनीहरूको हातमा पैसा थमाए। उनीहरूलाई के थाहा, जुन टिकट हातमा परिरहेको छ, त्यो विदेश उड्ने जहाजको होइन, आफ्नै सपनाको मलामी जाने कागजको टुक्रा मात्र थियो।
ऋणको ठूलो भारी र रित्तो हात लिएर इलाका प्रहरी कार्यालय लेटाङको ढोकामा न्याय माग्न पुगेका पीडितहरूको कथा सुन्दा जोकोहीको आँखा रसाउँछन्। ”गाउँकै मान्छे भनेर विश्वास गरियो। छोरालाई विदेश पठाएर सुखका दिन देख्न पाइन्छ कि भन्ने आशामा साहुसँग रोइकराई गरेर ३ लाख ४० हजार रुपैयाँ ऋण बुझाएकी थिएँ,” लेटाङ–९ की भावविह्वल आमा टीका मोतेले आँसु पुछ्दै भनिन्, “अहिले न पैसा फिर्ता भयो, न छोरा विदेश जान पायो। साहुले घरमा आएर कतिखेर ऋण माग्ने हो भन्ने डरले रातभर निन्द्रा लाग्दैन। हाम्रो त उठिबास नै भयो।”
टीका मोते जस्तै सिङ्गो जीवनको कमाइ र भविष्य दाउमा लगाउने युवाहरूको लाम निकै लामो र दर्दनाक छ ।
खगेन्द्र फुयाल (मिक्लाजुङ–५)
आफ्नो भविष्य सुधार्न र परिवारलाई सुख दिन भनी खगेन्द्रले कतैबाट जुटाएर ९ लाख २० हजार रुपैयाँ निरौला दम्पतीको हातमा सुम्पिएका थिए। आज उनी सबैभन्दा ठूलो बज्रपातमा परेका छन्।
सुयोग गौतम (पथरीशनिश्चरे–४)
विदेश उडेर श्रम गर्ने र घरको आर्थिक अवस्था उकास्ने सपना बोकेका सुयोगले ४ लाख ५० हजार रुपैयाँ बुझाएका थिए, जुन अहिले बालुवामा पानी हाले सरह भएको छ।
निर्मलप्रसाद अधिकारी (पथरीशनिश्चरे–१०)
निर्मलले पनि सोही प्रलोभनमा परेर ४ लाख ५० हजार रुपैयाँ बुझाए। अहिले उनको परिवार पनि मानसिक र आर्थिक तनावको दलदलमा फसिसकेको छ।
जब निर्धारित समयमा जहाज उडेन र निरौला दम्पतीको मोबाइल ‘स्वीच अफ’ हुन थाल्यो, तब पीडितहरूको पैतालामुनिको जमिन खस्कियो। आफूहरू ठगिएको थाहा पाएपछि कतिपय पीडितहरू घरमा रुँदै बस्न सकेनन्। उनीहरू निरौला दम्पतीको खोजीमा भौंतारिँदै भारतको पञ्जाब राज्यस्थित मोहालीसम्म पुगे। सुदूर गल्लीहरूमा भौंतारिएर उनीहरूले ठगी गर्नेहरूलाई नियन्त्रणमा त लिएका छन् र नेपाल ल्याउने कठीन प्रयास भइरहेको छ, तर प्रहरीले यसको औपचारिक पुष्टि गर्न बाँकी नै छ। इलाका प्रहरी कार्यालय लेटाङका प्रहरी निरीक्षक सागर साहका अनुसार हालसम्म केही पीडितहरूको उजुरी दर्ता भइसकेको छ भने थप पीडितहरू पनि रुँदै, कराउँदै उजुरी दिन आउने क्रम जारी छ। प्रहरीले अनुसन्धान तीव्र बनाएको र दोषीलाई कानुनको कठघरामा उभ्याउने आश्वासन त दिएको छ, तर पीडितहरूको मन बुझेको छैन।
वैदेशिक रोजगारीको नाममा हुने यस्ता क्रुर ठगीले केवल पैसा मात्र लुट्दैन, एउटा सिङ्गो परिवारको बाँच्ने आशा नै मारिदिन्छ। लेटाङ र पथरीशनिश्चरे क्षेत्रका यी ७० परिवारका लागि अहिले प्रत्येक दिन पहाड जत्तिकै भारी भएको छ। साहुको कचकच, समाजको खिल्ली र रित्तो गोजी लिएर न्यायको याचना गरिरहेका यी सोझा सर्वसाधारणको गुमेको रकम फिर्ता होला या नहोला? यो प्रश्नको उत्तर अहिले लेटाङको हावामा रोदन बनेर गुञ्जिरहेको छ।
