भनिन्छ, मानिस जहाँ पुगे पनि आफ्नो जरा बिर्सन सक्दैन । मोरङको पथरीशनिश्चरेका रविन दाहालको हकमा पनि यही भनाइ निरन्तर लागु भइरहेको छ । सन् २०१५ देखि अमेरिकाको क्यालिफोर्नियामा बसोबास गर्दै आउनुभएका रविनको शरीर अमेरिकामा भए पनि मन र कर्म भने सधैँ मोरङकै माटोमा दौडिरहेका दृष्टान्तहरू धेरै बनिसकेका छन् ।
पछिल्लो समय पथरी र आसपासका क्षेत्रमा रविन दाहाल एउटा व्यक्तिको नाम मात्र नभई ‘विपत्तिका सारथि’ र ‘विकासका साझेदार’ को एउटा गतिलो उदाहरण बन्दै छन् । पथरी गाविसका पूर्व उपाध्यक्ष पोमप्रसाद दाहालका सुपुत्र रविनले पिताबाट पाएको समाजसेवाको विरासतलाई सात समुद्रपारिबाट थप उचाइ दिइरहेका छन् ।
रविनको सेवाको दायरा निकै फराकिलो छ । उहाँले हालसम्म गरेका सहयोगका तथ्याङ्कहरू हेर्ने हो भने समाजको धेरै क्षेत्रमा फैलिएको पाइन्छ । धार्मिक र सांस्कृतिक जगेर्नातिर पथरीशनिश्चरे–२ मा लक्ष्मी नारायण मन्दिर निर्माणका लागि २ लाख रुपैयाँ र किरातेश्वर शिव मन्दिरका लागि १७ हजार १ सय १६ रुपैयाँ सहयोग गरेर उहाँले आफ्नो संस्कृतिप्रतिको अगाध आस्था प्रकट गर्नुभएकाे छन । बालबालिकाको भविष्यप्रति सचेत रविनले पछिल्लो समयमा मात्रै स्थानीय सरस्वती आधारभूत विद्यालयको गेट निर्माणमा १ लाख र जनता माध्यमिक विद्यालयका विद्यार्थीलाई खेलकुद सामग्री खरिद गर्न १ लाख ५० हजार रुपैयाँ उपलब्ध गराउनुभएकाे छ ।
पथरीशनिश्चरे–२ सुन्झोडामा ‘मलामी घर’ निर्माणका लागि उहाँले १ लाख ५० हजार रुपैयाँ सहयोग गर्नुभयाे । यस्तै, वृद्धाश्रम निर्माण र जेन्जी आन्दोलनका क्रममा क्षति पुगेको २ नम्बर वडा कार्यालयको मर्मतमा समेत उहाँले आफ्नै गोजीबाट खर्च गरेर नागरिक दायित्व पूरा गर्नुभएकाे पाइन्छ । यस्तै उर्लाबारीमा सामुदायिक भवन निर्माणमा पनि उहाँको योगदान रहेको पाइन्छ ।
सामूहिक काममा मात्र नभई व्यक्तिगत सङ्कटमा परेकाहरूका लागि पनि रविनको हात सधैँ अगाडि बढ्छ । प्यान्क्रियाज ट्युमरबाट पीडित उर्लाबारीका युवा विकु थापाको उपचारका लागि होस् वा काठमाडौँको ‘हाम्रो सेवा घर’लाई गरेको आर्थिक सहयोगले रविनको सहयोगी भावनालाई प्रस्ट पार्छन् । ‘असहाय, गरिब र दुःखीहरूको पीडामा साथ दिनु नै मानवीय धर्म हो,’ भन्ने मान्यता राख्ने रविनको यो सक्रियताले समाजसेवा गर्नका लागि गाउँमै बस्नु पर्दैन, केवल गाउँप्रतिको इमानदार प्रेम भए पुग्छ भन्ने स्पष्ट सन्देश दिएको पाइन्छ ।
रविन दाहालको यो निरन्तर सहयोगको यात्राले विदेशमा रहेर केवल पैसा कमाउने मात्र नभई कमाएको केही अंशले आफ्नो मातृभूमिको मुहार फेर्न सकिन्छ भन्ने उदाहरण पेस गरिरहेको छ । भौगोलिक दुरीले मानिसलाई टाढा बनाए पनि सेवाको भावनाले मानिसलाई आफ्नै समीपमा राख्दो रहेछ भन्ने प्रमाण बन्दै छन् रविन । (प्रस्तुति : केशव भारद्वाज)




