भीमराज अधिकारी, पथरी
छेवैमा १२ फुट भन्दा अग्लो पक्कि पुल बन्दैछ । निर्माण थालेको डेढ वर्ष हुन लाग्यो तर अझै सम्पन्न भएन । सोही पुलका लागि धाउदा धाउदा गरेपछि पनि काम नहुने भएपछि स्थानीयले सोचे अब बाँसको पुल बनाएर मेयर साबलाई उद्घाटन गर्न लगाउँ । कार्यक्रममा पिडित स्थानीयवासी आयोजक रहेको कार्यक्रममा मेयरलाई प्रमुख अतिथि, उपमेयरलाई विशिष्ट अतिथि, वडा अध्यक्ष, प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत र इन्जिनियरलाई अतिथि बोलाइएको थियो तर कार्यक्रममा कोही पनि अतिथिहरु देखा परेनन् । सुन्दा कथा जस्तै लाग्ने यो घटना हो मोरङको पथरी शनिश्चरे नगरपालिका वडा नं. ५ को पथरी खोलमा निर्माणधिन पुलको ।
वडा नं. ५ को मैनखाडी देखि कोठेबारी, किर्तिपुर सडक खण्डमा पर्ने यो पुल निर्माणका लागि आर्थिक वर्ष २०७५/०७६ मा नै नगरले ४० लाख रुपैया बिनियोजन गरेको थियो । पुल निर्माणका लागि टेन्डरबाट पथरी कै जयभवानी निर्माण सेवाले २६ लाख ९५ हजार रुपैयामा निर्माणको जिम्मा पायो । निर्माण थालेको यतिका समय भयो तर अझै स्थानीयहरुले सो पुल प्रयोग पाएका छैनन् । पुलको अधिकांस कामहरु सम्पनन भएको छ । अब पुलको दुबै साइडको खाल्डा पुर्न बाँकी छ । सो खाल्डा पुर्न नगरमा पटक पटक धाउदा पनि काम नभएको स्थानीय उमनाथ अधिकारीको गुनासो छ । ‘पटक पटक धायौँ, नगरले काम गरिदिनु भन्दा ठेक्का लाउनुपर्छ २४ लाख लाख भन्छन्, हामी आफै गर्छौँ भनेर उपभोक्ता समिति बनाएर वडाको सिफारिस लिएर जाँदा ७ लाखको स्टीमेट गरिदिए इन्जिनियरले, लु सातै लाखमा नगरले गरिदिनु भन्दा हुदैन भन्छन्, अनि मिलार खाने नखोजे के खोजेका त इनिहरुले ?’ अधिकारीले प्रश्न गरे ।
२०४९/०५० ताकाका वडा अध्यक्ष हुन स्थानीय रमेश ढकाल । आफु त्यो बेलामा गाउँविकासको बजेटले नपुगेको गोजीबाट उठाएर भएपनि बिकास गरेको अनुभव सुनाउछन् ढकाल । ढकालकै शब्दमा ‘अहिले त्यस्तो हैन रछ, खान पो बसेका रछन्, पटक पटक धाएर पुल बनाउन त लगाइयो तर अहिले यो आकाशको फल भयो ।’
करिब आधा घण्टामा नै पक्कि पुलको छेवैमा बाँसको पुल बनाए स्थानीयले । हुन त त्यो बाँसको पुलमा मानिस पैदल आवत जावत गर्न मात्रै मिल्छ तर स्थानीयले सदाका लागि नभएर बिरोध स्वरुप बनाएका हुन त्यो पुल । स्थानीय ९२ वर्षीय महकला ओझाले रिबन काटेर बाँसको पुल उद्घाटन गर्नुभयो । पुल उद्घाटन गरेपछि स्थानीयले नगरको ध्यानाकर्षण गराउदै नारा लगाए । गुणस्तरीय काम गर, भ्रष्ट्रचार गर्न पाइदैन, विकास निर्माण रोक्न पाइदैन, जनता ढाँट्न पाइदैन ।
त्यस क्षेत्रका धेरैको जग्गा मैनखाडी आसपासमा पर्छ । खेती उठाएर घर पु¥याउन कि त भातेगौँडा, कि त किर्तिपुर पुगेर मात्रै कोठेबारी पुग्नुपर्छ । समयमा काम नभएपछि स्थानीयले निकै सास्ती व्यहोर्नुपरेको शरन राईले बताए । अब पनि नगरले ध्यान नदिए चरणबद्ध रुपमा अघि बढ्ने राईको भनाइ छ । सो स्थानमा नगरले २४ लाखको अनुमान गरेपछि आफुले १३ लाख रुपैयामा नै सबै माटो पुरिसक्ने भन्दा पनि नगरले नदिएको केशब बुढाथोकीले बताए । पछिल्लो समय नगर र नगरका जनप्रतिनिधिसंघ थुप्रै योजनामा गुनासो आउने गरेको छ ।
